Teksty liturgii Mszy św.
Syr 15, 15 – 20
Ps 119 (118)
1 Kor 2, 6 – 10
Mt 5, 17 – 37

Jednym z wymagań, jakie stawia nam Jezus jest to, by nasza sprawiedliwość była większa niż faryzeuszów i uczonych w Piśmie, inaczej bowiem nie wejdziemy do królestwa niebieskiego. Tajemnice królestwa, „głębokości Boga samego” otwierają się przed pokornymi – chodzącymi w prawdzie, ufającymi – wierzącymi Bogu, zależnymi od Niego.
Papież Benedykt XVI w Orędziu na Wielki Post 2010 r. napisał: „Nawrócić się do Chrystusa, wierzyć w Ewangelię oznacza w gruncie rzeczy to: wyzbyć się złudzenia samowystarczalności, aby uświadomić sobie i zaakceptować własny brak – brak innych i Boga, potrzebę Jego przebaczenia i przyjaźni(…) Dzięki działaniu Chrystusa możemy dostąpić „większej” sprawiedliwości, jaką jest sprawiedliwość miłości(…)”.
„Miłuj bliźniego swego jak siebie samego” – miłość streszcza i doskonale wypełnia Prawo. Tę drogę najpierw przeszedł Jezus i zaprasza nas na nią…

s. Elia OP