Teksty liturgii Mszy św.
Dz 10, 34a. 37-43
Ps 118 (117), 1b-2. 16-17.22-23
1 Kor 5, 6b-8
J 20, 1-9

Trzy osoby przychodzą do grobu Jezusa wcześnie rano po szabacie, a z każdym kolejnym przyjściem widzimy coraz więcej, jest coraz więcej światła. Najpierw Maria Magdalena zobaczyła kamień odsunięty od grobu. Drugi uczeń, nachylił się, zobaczył leżące płótna, jednak nie wszedł do środka. Piotr wszedł on do wnętrza grobu i ujrzał leżące płótna oraz chustę, która była na Jego głowie, leżącą nie razem z płótnami, ale oddzielnie zwiniętą w jednym miejscu. Wtedy ów drugi uczeń również wszedł do środka. Ujrzał i uwierzył.

Chrystus zmartwychwstał! Prawdziwie zmartwychwstał!

Ze zmartwychwstałym Panem możemy dzisiaj zbliżyć się do naszych grobów. Do naszego mroku, pustki, rozkładu, cierpienia po doznanej krzywdzie czy po stracie kogoś bliskiego. W Jego obecności, nabierając odwagi, możemy dobrze przyjrzeć się tym doświadczeniom, jakby wejść do ich wnętrza, aby lepiej zrozumieć treść, którą w sobie niosą. Wtedy możemy prosić, aby i w nas Pan dokonał cudu zmartwychwstania. Trzeciego dnia, miesiąca, roku… Wtedy łzy cierpienia mogą zmienić się we łzy wzruszenia, skruchy, wdzięczności, a wreszcie w prawdziwą paschalną radość.

s. Stanisława OP ze Świętej Anny