Teksty liturgii Mszy św.
Mdr 12,13.16-27
Ps 86
Rz 8,26 -27
Mt 13,24-43

Przypowieść o pszenicy i chwaście jest wielką metaforą o cierpliwości Boga wobec zła. „ Królestwo Boże jest w Was”. Ono rośnie powoli, pięknie to obrazuje małe ziarnko gorczycy, czy garść zaczynu na chleb. Jezus jest ewangelicznym gospodarzem , który zawsze sieje dobre ziarno; to nieprzyjaciel / diabeł / nasiał chwastu. Bóg dozwala by dobro i zło / pszenica i chwast / były w nas, w Kościele, w świecie. Podczas Chrztu świętego zostało w nas zasiane ziarno wiary. Naszym zadaniem jest być ziarnem i mądrze się troszczyć o jego owocowanie aż do żniw, czasu sądu ostatecznego. Dziećmi Królestwa stajemy się przez nieustanne nawracanie się. „ Źli istnieją na tym świecie, aby się nawrócili, albo by dobrzy ćwiczyli się w cierpliwości”. / Święty Augustyn /. Trzeba nam pamiętać, że to Jezus jest panem żniw. Jego miłująca mądrość i cierpliwość powstrzymuje gorliwość sług chcących wyrwać chwast ze zboża. W Jezusowych oczach chwast jest początkiem dobra. Historia wielu świętych, wielu konwertytów i nasza o tym świadczy. Jezus także poucza nas, abyśmy byli dobrzy dla drugich; okazywali im miłosierdzie i ostrożni w sądzeniu ich. Tej naszej słabości… przychodzi z pomocą Duch święty. Wszyscy w równej mierze jesteśmy pszenicą i chwastem, wszyscy potrzebujemy cierpliwości Boga. Ta Jego cierpliwość zbawia nas wszystkich! Naśladujmy Boga w Jego cierpliwości, wówczas w Królestwie Ojca będziemy jaśnieć jak słońce.

s. Katarzyna OP