Teksty liturgii Mszy św.
Syr 27, 30 – 28, 7
Ps 103 (102)
Rz 14, 7-9
Mt 18, 21-35

W Królestwie Bożym głoszonym przez Jezusa rządzi miłość, serdeczne miłosierdzie oraz przebaczenie. Pięknie to ukazuje dzisiejsza przypowieść o królu i dwóch dłużnikach; wielkim i małym. Król daruje słudze niewypłacalny dług, ujęty jego błaganiem „Okaż mi swoją cierpliwość, miej dla mnie wielkie serce, a oddam tobie”. Z hojności Bożego serca otrzymuje darowanie tego długu. Jednak wkrótce okazuje się, że jego serce nie rozpoznało i nie odczuło tej łaski jako daru! Nie umie okazać miłosierdzia współsłudze, nie daruje mu minimalnego długo. To jego skandaliczne zachowanie zasmuciło współsługi i króla, który oddał go katom, aż odda dług. Jezus porównuje to zdarzenie do przebaczenia jakie otrzymujemy od Boga. On przebaczył nam raz na zawsze przez Jezusa; zostaliśmy odkupieni przez Jego mękę i śmierć na Krzyżu. Bóg tak wysoko nas ceni! Jesteśmy Jego dziećmi i pierwszym naszym zadaniem jest okazywanie sobie nawzajem serdecznego miłosierdzia. Od tego zależy nasze zbawienie lub potępienie. Droga do przebaczenia „z serca” zazwyczaj jest trudna, trzeba nam zrezygnować z ludzkiej logiki, a wejść w Świętą Przestrzeń Bożego Miłosierdzia. Nie z nas jest ta moc przebaczenia, tego daru udziela nam Duch Święty ilekroć Go prosimy. To dzięki Jego modlitwie w nas; miłość, miłosierdzie, przebaczenie płynie z Bożego Serca przez nasze serce do serca brata. Przebaczajmy „ po królewsku” każdemu; wszystko i zawsze. Przebaczenie „ z serca” otwiera nam Drzwi Wieczności do Domu Ojca.

s.  Katarzyna OP ze Świętej Anny