Teksty liturgii Mszy św.
Iz 55, 10-11
Ps 65(64)
Rz 8, 18-23
Mt 13, 1-23

Zanim w lustrze dzisiejszej przypowieści przyjrzymy się , ile w nas jest żyznej gleby, a ile ugoru, zanim rozważymy, co domaga się nawrócenia i konkretnej zmiany, warto zatrzymać się przy samym słowie Bożym. Warto na nowo zadziwić się tym, że Bóg do nas mówi i zależy Mu na tym, byśmy rozumieli Jego przesłanie. I uwielbiać Słowo – stwórcze, objawiające prawdę, ożywcze jak deszcz dla wysuszonej ziemi.
Szczęśliwi jesteśmy, że możemy rozwijać w sobie wewnętrzny słuch i uważność na głos Boga.
Dlatego wolno nam powtórzyć wezwanie: kto ma uszy, niechaj słucha! – aby nasze życie było owocne, godne i byśmy potrafili wypełniać nasze osobiste powołanie.

s. Stanisława OP